پنجشنبه 26 آذر 1394 / 12:15|کد خبر : 259|گروه : اجتماعی

اینترنت می تواند خانمان بر انداز شود اگر نظارت نباشد.

اینترنت می تواند خانمان بر انداز شود اگر نظارت نباشد.

پدر و مادر، متعلق به نسل قبل اند و تحصیلات زیادی ندارند، اگر هم داشته باشند، سوادشان در زمینه کامپیوتر و اینترنت، چنگی به دل نمی زند! آن ها حتی به زحمت، از دکمه های کنترل تلویزیون سر در می آورند


 به گزارش خبر نگار دهگلان شیدا، پدر و مادر، متعلق به نسل قبل اند و تحصیلات زیادی ندارند، اگر هم داشته باشند، سوادشان در زمینه کامپیوتر و اینترنت، چنگی به دل نمی زند! آن ها حتی به زحمت، از دکمه های کنترل تلویزیون سر در می آورند چه برسد به تخصص در علوم کامپیوتر و اینترنت! اما فرزندشان در زمینه استفاده از اینترنت برای خودش مهندسی تمام عیار است! انواع فیلتر شکن ها را می شناسد و ورود به هیچ سایتی برایش غیر ممکن نیست! بر روی لپتاپ و گوشی لمسی اش رمز گذاشته، بنابراین کسی نمی داند در دنیای مجازی او چه می گذرد! هر روز در مدرسه کلیپ های جدیدی را از دوستانش می گیرد و با سایت های اینترنتی جدیدی آشنا می شود، نوجوان است و با توجه به سن و سالش، بیشتر دغدغه ی او مسایل جنسی است و برای اقناع کنجکاوی اش، هیچ فرصتی را از دست نمی دهد! زندگی اش از درس و یادگیری خالی شده و تمام فکرش درگیر فیلم ها و سایت هایی است که ذهن او را آشفته کرده اند، بخشی از وقتش هم صرف بازی های اینترنتی می شود با دوستانش به صورت گروهی در اینترنت بازی می کند و درس و یادگیری اولویت سوم وچهارم زندگی اوست! پدر و مادر او را تکیه گاه روزهای پیری و سرمایه عمرشان می دانند، هر چه بخواهد برایش فراهم می کنند به امید آنکه روزی برای خودش کسی شود، اما نمی دانند آنچه فرزندشان در این سن لازم دارد، آموزش، نظارت و هدایت است، نه گوشی لمسی و لپتاپ آنچنانی!

بله، این داستان بسیاری از خانواده های امروز ماست. متاسفانه این مشکل در روستا ها و شهرهای کوچک بسیار جدی تر است زیرا عموما سطح سواد کامپیوتری والدین در جاهای کمتر توسعه یافته، بسیار کم بوده و امکان نظارت بر فرزندان توسط آن ها وجود ندارد.

بنده به عنوان یک معلم همواره بخشی از وظیفه خود را انجام کارهای فرهنگی و هدایت فکری دانش آموزانم می دانم و از آنجایی که بسیاری از آنها در شبکه اجتماعی فیس بوک، عضو هستند، گاها از این فضا نیز برای بیان دیدگاه ها و پیگیری اهداف تربیتی خود، استفاده می کنم. اخیرا در فیس بوک صفحه ای را مشاهده کردم که دانش آموزی آن را لایک کرده بود و بر اساس رسم فیس بوک، از من هم خواسته شد که در صورت تمایل آن را لایک کنم(بپسندم!)! بسیار متاسف شدم وقتی دیدم در این صفحه (که  4283 نفر نوجوان عضو آن بودند)، بعضی از اعضا از مادرشان عکس می گرفتند و با شطرنجی کردن صورت، عکس را در معرض دید و اظهار نظر سایرین می گذاشتند!

 از این بی ادبی به مقام مادر و هنجارشکنی گستاخانه، بسیار متاسف شدم و تصمیم گرفتم با گرداننده و مسئول آن صحبت کنم. در فضایی کاملا دوستانه و به دور از تنش و درگیری با او مکاتبه کردم و تاثیرات روحی روانی و اثرات مخرب کارش را توضیح دادم و به او گفتم که بنده از نزدیک اثرات مخرب و ویرانگر این کار را بر روی نوجوانان می بینم. خوشبختانه ایشان متقاعد شدند که دست از این فعالیت خانمان برانداز برداشته و به گفته خودشان، توبه کنند و در نهایت او با نوشتن این متن کوتاه، صفحه ی خود را از سایت فیس بوک حذف کرد:


دوستان این پیج تا دو هفته دیگه تعطیل میشه این دو هفته هم به خاطر اینه که خود فیسبوک دو هفته زمان می خواد تا پیج رو ببنده من که توبه کردم و دیگه از این کارا نمی کنم به شما هم پیشنهاد می کنم دیگه سمت اینجور چیزا نرین...


 



برچسب ها :


نظرات کاربران :

اولین نفری باشید که در مورد این مطلب نظر می دهید!

دیدگاه های ارسالی شما، پس از تایید توسط مدیریت در وب سایت منتشر خواهد شد.
پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

نام *
 

کد امنیتی
 
   
Dehgolansheyda Telegran Channel

ADS In Website

::. آخرین اخبار .::
::. پربازدیدترین های یک ماه اخیر .::